من مریم 19 ساله این وبلاگ رو تقدیم می کنم به دوستداران ولنتاین خیانتکار نباش عشق را بدنام نکن ولنتاین برای پاکی عشق جان داد ××××××××××××× خوب خوب نازنین من نام تو مرا همیشه مست می کند بهتر از شراب بهتر از تمام شعرهای ناب نام تو اگر چه بهترین واژه ی زندگی است من تو را به خلوت خدایی ام بهترین من خطاب می کنم ××××××××××××× زندگی لحظه ی زیبای نگاه تو به چشمان من است ×××××××××××××
كمتر كسي است كه بداند در ايران باستان، نه چون روميان از سه قرن پس از ميلاد، كه از بيست قرن پيش از ميلاد، روزي موسوم به روز عشق وجود داشته است. جالب است بدانيد كه اين روز در تقويم جديد ايراني دقيقا مصادف است با 29 بهمن، يعني تنها 4 روز پس از والنتاين فرنگي است! اين روز "سپندارمذگان" يا "اسفندارمذگان" نام داشته است. فلسفه بزرگداشتن اين روز به عنوان "روز عشق" به اين صورت بوده است كه در ايران باستان هر ماه را سي روز حساب مي كردند و علاوه بر اينكه ماه ها اسم داشتند، هريك از روزهاي ماه نيز يك نام داشتند. روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندارمذ لقب ملي زمين يعني گستراننده، مقدس، فروتن است. زمين نماد عشق است چون با فروتني، تواضع و گذشت به همه عشق مي ورزد. زشت و زيبا را به يك چشم مي نگرد و همه را چون مادري در دامان پر مهر خود امان مي دهد. به همين دليل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را بعنوان نماد عشق مي پنداشتند.... آيا زمان آن نرسيده است كه همچون سال هاي اخير و گسترش جشن هاي سده و مهرگان در ايران نسبت به پيش تر، سپندار مذگان را هم گرامي بداريم ؟
اما در سیستم سالشماری کهن، نام ماه ها تقریبا همان بوده که امروز هست (تغییرات آوایی به خاطر گذر هزاران ساله طبیعی است) و نام روز های ماه چنین بودند[1]:
(هرمزد )اهورامزدا
(بهمن )وهومنه
اردیبهشت
شهریور
اسفند (سپندارمز)
خرداد (هوروتات)
امرداد (امرتات)
دی به آذر
آذر
آبان
حورشید
ماه
تیر (تیشتر)
گوش
دی به مهر
مهر (میثرا)
سروش
رشن
فروردین (فروهر)
بهرام (ورهرام)
رام
باد
دی به دین
دین
ارد
اشتاد
آسمان
زامیاد
مهر سپند
انیران
ما جوونای ایرونی باید بخوایم و یاد بگیریم که خودمون باشیم و فرهنگ قشنگ آریایی خودمونو بشناسیم و دوست داشته باشیم. همه ما یه جورایی از این که دست پایین گرفته بشیم بیزاریم اما با پیروی از چیزی غیر از اصالت خودمون ناخواسته این موضوع رو تشدید می کنیم. بچه ها!! واقعا بیاید